Forum www.czashonorupl.fora.pl Strona Główna
Zaloguj

Ty jesteś moje imię (Maria i Otto)

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.czashonorupl.fora.pl Strona Główna -> Fan made / Opowiadania
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Pierniczkowa
Generał



Dołączył: 24 Sty 2014
Posty: 632
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: ziemie odzyskane

PostWysłany: Sob 16:38, 24 Sty 2015    Temat postu: Ty jesteś moje imię (Maria i Otto)

Och, spóźnione, spóźnione, wiem. Ale byłam na wyjeździe no i na początku pomysłów brakło. Klaudia, przepraszam, że takie krótkie - ostatnio nie umiem pisać długich opowiadań. Może kolejny ,,Znak" będzie dłuższy.

Jeszcze raz wszystkiego najlepszego!
To już sześćdziesiąt osiem dni. Sześdziesiąt osiem bez niego. Nie zostało jej już nic oprócz wykreślania kolejnych okienek w kalendarzu, które było jednocześnie liczeniem, ile się nie wiedzieli, jak i odliczaniem dni do... No właśnie, do czego? Teraz już nic nie ma sensu.
Nie łudziła się, że wróci. I tak spotkało ich już zbyt wiele szczęśliwych zakończeń. Wykorzystali swoją pulę. Gdyby chociaż mieli na to oboje wpływ, ale nie! Zimny, bezlitosny ustrój. Eliminuje każdego, kto im nie pasuje.
Tak, to prawda. Ona też na początku się tak zachowywała. Nie będzie się usprawiedliwiać: zachowywała się okropnie. I co z tego, że potem to naprawiła. Nie umiała w Marii w tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego rozpoznać siebie. Nie chodziło tu o wygląd, podejście do niektórych spraw czy relacje w innymi ludźmi. Chodziło raczej o usposobienie. Była bardziej wybuchowa, ekspresyjna. Lubiła panować nad innymi. Jej synowie mówili jej czasem, że jest skrajną feministką, ha! Czyżby wojna wypłukała z niej cały charakater? Ginęła wśród tłumu, nie umiała wyrazić swojego zdania. Umierało na jej ustach. On był dla niej opraciem, stałym, nie zmieniającym się oparciem. Doszło do tego, że stała się na tyle słaba, by funkcjonować jak normalny człowiek dopiero w towarzystwie innej osoby. A może dawniej była po prostu głupiutką Zosią-Samosią?
Czasem lepiej nie myśleć o poprzednim życiu, skoro ma się wyciągać takie wnioski. Bo prawda boli.
W tej chwili poczuła, że po prostu nie wytrzyma. Była jak łódka, której klepki zaczynają przeciekać. Niedługo się rozpadnie.
I wtedy coś pchnęło tę rozpadającą się łódkę do drzwi. Słońce było w zenicie. Już południe? Ach, kompletnie straciła poczucie czasu. Zmrużyła oczy i spojrzała na furtkę.
Stał tam. Teczka w ręce, brązowy garnitur. To on. Uśmiechnął się lekko. Pobiegła ku płotu jak niesiona przez wiatr. I nagle zapomniała o wszystkim.
Był tylko on, ona i słońce. Nic więcej się nie liczyło.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Krasiwaja
Generał



Dołączył: 06 Sty 2013
Posty: 563
Przeczytał: 1 temat

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Polska

PostWysłany: Sob 16:56, 24 Sty 2015    Temat postu:

Widzę, nowe opowiadanie. Ooo, Magdy. Ooo, o Marii i Otto. Ooo, opowiadanie dla mnie! Very Happy
Jeszcze raz dziękuję Ci za życzenia!

Co do samego opowiadania - urocze. Jakby to powiedziała moja przyjaciółka "taaakie aaach". Bo jedyne, co mi przyszło do głowy pod koniec opowiadania to właśnie takie "aach". Albo "jeeeju" i "ja też tak chcę!". Smile
"Doszło do tego, że stała się na tyle słaba, by funkcjonować jak normalny człowiek dopiero w towarzystwie innej osoby." - tak mi się podoba to zdanie. Pokazuje, ile tak naprawdę znaczył później Otto dla Marii...

"Czyżby wojna wypłukała z niej cały charakter?" - nasuwają mi się bardzo piękne skojarzenia, jak to wojna wypłukała z jej serca ten jej trudny charakter, a zostawiła w niej miejsce na miłość do Otto...
Naprawdę, serduszka w oczach mam przez to opowiadanie. Very Happy
Jeszcze raz dziękuję, Madziu!


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Pierniczkowa
Generał



Dołączył: 24 Sty 2014
Posty: 632
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: ziemie odzyskane

PostWysłany: Sob 17:03, 24 Sty 2015    Temat postu:

Och, to ja dziękuję za tak milusieńki komentarz. Nie ma za co. Smile

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Dłużewska
Marszałek



Dołączył: 02 Sty 2013
Posty: 2938
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 2 razy
Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Nie 13:49, 25 Sty 2015    Temat postu:

No, muszę powiedzieć, że to było oszałamiające. Jak fragment najlepszej powieści. Coraz bardziej mnie zaskakujesz swoim pisaniem, Madziu. Naprawdę podziwiam i żałuję, że tak rzadko coś publikujesz.

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Pierniczkowa
Generał



Dołączył: 24 Sty 2014
Posty: 632
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: ziemie odzyskane

PostWysłany: Nie 17:17, 25 Sty 2015    Temat postu:

Dziękuję, Aniu. Smile Smile Rzadko publikuję, hm... Selekcja pomysłów trwa dość długo, a czasu często brakuje. Wink Poza tym zdarza mi się korygować cały czas jedno opowiadanie, więc... Very Happy

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
paula141212
Harcerz



Dołączył: 08 Sie 2014
Posty: 1
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Szczecin

PostWysłany: Pon 12:49, 26 Sty 2015    Temat postu:

Madżagdżo, napisz książkę <3

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Pierniczkowa
Generał



Dołączył: 24 Sty 2014
Posty: 632
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: ziemie odzyskane

PostWysłany: Śro 11:52, 28 Sty 2015    Temat postu:

Oooo, dziękuję, Paulina.

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.czashonorupl.fora.pl Strona Główna -> Fan made / Opowiadania Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Programy
Regulamin